درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) چیست؟

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) نوعی روان درمانی است که استراتژیهای ذهن آگاهی را با اصول رفتاری ترکیب میکند. ACT که توسط استیون سی هیز توسعه داده شده است، بر اساس ایده ارتقای انعطاف پذیری روانی است. توانایی پذیرا بودن، انطباق پذیر بودن و مؤثر بودن در حضور شرایط متغیر و چالش برانگیز. ACT مبتنی بر شش فرآیند اصلی است: پذیرش، انحراف شناختی، آگاهی لحظه حال (ذهن‌آگاهی)، خویشتن مشاهده‌گر، شفاف‌سازی ارزش‌ها و اقدام متعهدانه.

در ACT افراد تشویق میشوند تا افکار و احساسات خود را بپذیرند تا اینکه سعی کنند آنها را کنترل یا حذف کنند. تکنیک‌های انحراف شناختی به افراد کمک می‌کند تا از افکار غیرمفید جدا شوند. تمرین‌های تمرکز حواس، آگاهی لحظه حال را افزایش می‌دهد. شفاف سازی ارزشها افراد را در شناسایی ارزش های اصلی خود راهنمایی میکند و به عنوان قطب نمایی برای زندگی معنادار عمل میکند. اقدام متعهدانه شامل برداشتن گام‌های عمدی به سمت اهداف ارزشمند، پرورش رفتاری در راستای ارزش‌های فرد است. ACT برای رسیدگی به طیف وسیعی از مسائل روانشناختی از جمله اضطراب، افسردگی، استرس و درد مزمن استفاده میشود. ACT با تأکید بر پذیرش و تمرکز حواس به افراد کمک میکند تا رابطه سالمتری با افکار و احساسات خود ایجاد کنند، انعطاف پذیری را ارتقا داده و زندگی هدفمند و رضایت بخشی داشته باشند.

درمان ACT

درمان ACT چگونه کار می کند؟

درمان پذیرش و تعهد با ارتقای انعطاف‌پذیری روانشناختی کار می‌کند که شامل پذیرش لحظه حال، پذیرش تجربیات درونی و تعهد به اقدامات همسو با ارزش‌های فرد است. ACT از چندین فرآیند اصلی استفاده میکند:

  • پذیرش: مشتریان یاد می گیرند که افکار و احساسات خود را بدون قضاوت بپذیرند و آنها را به عنوان جنبه های عادی تجربه انسانی بپذیرند.
  • اختلال شناختی: افراد با تغییر رابطه خود با افکار غیر مفید از آنها فاصله میگیرند. این امر تأثیر الگوهای تفکر منفی را کاهش می دهد.
  • ذهن آگاهی: ACT از تکنیک های تمرکز حواس برای افزایش آگاهی لحظه حال استفاده میکند. ذهن آگاهی، مشاهده بدون قضاوت افکار و احساسات را تقویت میکند.
  • شفاف سازی ارزشها: مشتریان ارزش های اصلی خود را شناسایی و روشن میکنند و انتخابها و اقدامات خود را هدایت میکنند. این فرآیند به افراد کمک می کند تا زندگی معنادار و هدفمندی بسازند.
  • اقدام متعهدانه: تاکید بر تعیین و تلاش برای رسیدن به اهداف بر اساس ارزشهای شناسایی شده، حتی در مواجهه با ناراحتی است. یک سری اقدامات به عمد انتخاب میشوند تا با یک زندگی رضایت بخش هماهنگ شوند.

با ادغام این فرآیندها، ACT به افراد کمک میکند تا از الگوهای سفت و سخت تفکر و رفتار رهایی یابند و به آنها اجازه میدهد تا چالشهای زندگی را به گونه ای سازگارتر پشت سر بگذارند و وجودی غنی تر و معنادارتر ایجاد کنند.

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد

تفاوت بین ACT و CBT چیست؟

درمان پذیرش و تعهد (ACT) و درمان شناختی-رفتاری (CBT) هر دو اشکال روان درمانی هستند، اما رویکردهای متمایز و فلسفه های مختلفی دارند. در اینجا چند تفاوت کلیدی بین ACT و CBT وجود دارد:

مفهوم افکار و احساسات:

  • CBT: بر تغییر یا به چالش کشیدن الگوهای افکار و باورهای منفی که به احساسات و رفتارهای ناراحت کننده کمک میکند، تمرکز می کند. تاکید بر شناسایی و تغییر افکار ناکارآمد است.
  • ACT: پذیرش افکار و احساسات را به جای تغییر آنها تشویق میکند. تاکید میکند که تلاش برای کنترل یا حذف برخی از افکار ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد و در عوض، افراد باید یاد بگیرند که با افکار خود به شیوه ای آگاهانه تر و پذیرفته تر ارتباط برقرار کنند.

ذهن آگاهی و پذیرش:

  • CBT: در حالی که برخی از مداخلات CBT ممکن است تکنیک‌های تمرکز حواس را در خود داشته باشند، به همان اندازه ACT بر ذهن آگاهی تأکید نمی‌کند.
  • ACT: با اقداماتی که برای افزایش آگاهی لحظه حال و پذیرش افکار و احساسات بدون قضاوت طراحی شده اند، تاکید قابل توجهی بر ذهن آگاهی دارد.

هدف درمان:

  • CBT: با هدف اصلاح افکار و رفتارهای ناکارآمد برای کاهش علائم. اغلب بر کاهش علائم و تغییر الگوهای شناختی تمرکز دارد.
  • ACT: هدف آن افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی است، با تأکید بر ایجاد یک رابطه آزادتر و پذیرفته‌تر با افکار و احساسات فرد. تمرکز بر ایجاد یک زندگی معنادار و ارزش محور است.

زبان و فرآیندهای شناختی:

  • CBT: بر تغییر محتوای افکار و به چالش کشیدن تحریفات شناختی از طریق تجزیه و تحلیل منطقی تأکید دارد.
  • ACT: بر تغییر زمینه ای که افکار در آن تجربه می شوند تمرکز میکند. این روش از تکنیکهایی مانند انحراف شناختی برای تغییر نحوه درک افکار به جای تغییر محتوای آنها استفاده میکند.

ارزش ها و اقدام متعهدانه:

  • CBT: در حالی که CBT شامل تعیین هدف و استراتژیهای رفتاری است، ممکن است بطور صریح بر شفاف سازی ارزشهای شخصی به عنوان جنبه مرکزی درمان تمرکز نداشته باشد.
  • ACT: تأکید زیادی بر شفاف سازی ارزشها دارد و افراد را تشویق میکند تا اقدامات متعهدانه ای را که با ارزشهای خود هماهنگ هستند، حتی در لحظات دشوار انجام دهند.

رویکرد نسبت به رنج:

  • CBT: به دنبال کاهش رنج با اصلاح افکار و رفتار است.
  • ACT: اذعان میکند که رنج بخشی طبیعی از تجربه بشری است و هدف آن تغییر رابطه نسبت به رنج، بجای حذف کامل آن است.

در حالی که هر دو ACT و CBT درمان‌های مبتنی بر شواهد هستند و برخی از عناصر مشترک را به اشتراک می‌گذارند، ACT با تمرکز بر توسعه انعطاف‌پذیری روان‌شناختی بر پذیرش، توجه‌آگاهی، ارزش‌ها و اقدام متعهدانه تأکید می‌کند. از سوی دیگر CBT بیشتر حول شناسایی و اصلاح افکار و رفتارهای ناکارآمد متمرکز است. انتخاب بین این درمانها اغلب به ترجیحات فرد، ماهیت نگرانیهای او و اهداف درمانی بستگی دارد.

مشاوره و درمان

چه کسانی نباید از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد استفاده کنند؟

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد عموماً برای طیف وسیعی از افراد مناسب در نظر گرفته میشود. با این حال ممکن است اولین انتخاب برای کسانی نباشد که به دنبال درمان کاملاً متمرکز بر علائم و کوتاه مدت هستند یا برای افرادی با شرایط شدید روانپزشکی که نیاز به تثبیت فوری دارند. علاوه بر این، افرادی که در تفکر انتزاعی مشکل دارند یا افرادی که در برابر کاوش ذهن آگاهی و پذیرش مقاومت نشان میدهند ممکن است ACT را چالش برانگیز بدانند. مانند هر رویکرد درمانی، ترجیحات فردی، آمادگی برای خود اندیشی و نیازهای خاص مراجع باید در نظر گرفته شود. توصیه میشود افرادی که نگران مناسب بودن ACT هستند با متخصصان سلامت روان مشورت کنند تا مناسب ترین رویکرد درمانی را برای شرایط منحصر به فرد خود تعیین کنند.

منابع: psychcentral.com , webmd.com , mentalhealthaffairs.blog

لطفا به این مطلب امتیاز دهید:
[تعداد رای: 2 - میانگین امتیاز: 4.5]
contact us
با ما در تماس باشید!
اشتراک در شبکه های اجتماعی:
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
22623587 - 021 رزرو وقت تست آنلاین